Weg met passieloze schapen, tijd voor business innovatie!

|
Auteur:
7 min.
Op 15 juni vond de tweede editie van het Credit Summer Event plaats. Een evenement dat georganiseerd is in samenwerking met Bierens Incasso Advocaten en Dun & Bradstreet. Tijdens deze zomerse dag stond de toekomst van het creditmanagement centraal. Diverse sprekers vanuit verschillende invalshoeken gaven hun visie op dit thema. De dag begon met een lezing van innovatiedeskundige Jef Staes, gevolgd door Fred van der Werff van Dun & Bradstreet die het thema ‘data’ voor zijn rekening nam. Cultureel antropoloog Jitske Kramer vertelde vervolgens over de cultuurverschillen op het gebied van zakendoen en contracteren. De dag werd afgesloten door Djimmy Zeijpveld van Exact met het onderwerp ‘No Hands Accounting’.

Welke ontwikkelingen kunnen we verwachten, op korte en op lange termijn? Wat betekent dat concreet voor de creditmanager? Vragen die centraal stonden tijdens de inhoudelijke sessies van die dag. Mocht u er niet bij geweest zijn, in dit artikel zal ik de belangrijkste highlights noemen die tijdens dit het Credit Summer Event zijn besproken.

Passieloze schapen

Allereerst vertelde keynote speaker en innovatiedeskundige Jef Staes over business innovatie. Volgens Jef zijn we van een 2D informatiearme omgeving naar een 3D informatierijke omgeving gegaan. Door het internet is alle informatie voor iedereen toegankelijk. We hoeven alleen nog maar te googlen als we iets willen weten. Volgens Jef zijn veel organisaties echter niet ingericht op het 3D tijdperk, waardoor ze niet kunnen innoveren. We denken namelijk te veel in hokjes en omheiningen. Diploma’s zijn nodig om bij een bedrijf binnen te komen, vervolgens ga je werken volgens een afgekaderde functieomschrijving, wachtend tot je met pensioen kunt. Alle passies en talenten die mensen hebben, verdwijnen door deze omheiningen. Werknemers worden passieloze schapen, aldus Jef Staes. Volgens hem moeten we af van dit verouderde systeem, willen bedrijven écht kunnen innoveren. Voor innovatie heb je namelijk 3D-smarts nodig: mensen weten wat hun talenten zijn, die mee kunnen in de flow van de informatiestroom. Mensen die het lef hebben om een échte innovatieslag te maken. Ik vraag me af hoe zo’n 3D organisatie er dan concreet uit zal zien. Zijn wij allemaal echt nog zover weg van een toekomstbestendige onderneming?

Geen data = onbetrouwbare organisatie

Na het verhaal van Jef Staes was het woord aan Fred van der Werff van Dun & Bradstreet. Hij zoomde tijdens zijn lezing in op het gebruik van data. Veel creditmanagers gebruiken op dit moment al data uit creditrapporten om klantgedrag te voorspellen. Met behulp van data kan voorspeld worden of een bedrijf een betrouwbare handelspartner is. Ook Fred gaf aan dat er sprake is van een informatie-explosie. Er is op dit moment zoveel data beschikbaar, dat zelfs het ontbreken van data iets zegt over de betrouwbaarheid van een bedrijf. Wanneer je zaken wilt doen met een organisatie waarover geen informatie beschikbaar is, wordt vaak al gesteld dat het een risicovolle zakenpartner is. Fred stelde dat er ook steeds meer nieuwe data beschikbaar komt die in de toekomst aan credit rapporten gekoppeld kunnen worden.  De hoeveelheid data blijft groeien.

Cultuurverschillen bij contracteren

Door deze explosieve groei aan informatie en data, lijken grenzen te vervagen. Informatie over de hele wereld is immers snel voorhanden. Het wordt hierdoor steeds eenvoudiger om internationaal zaken te doen. Toch liggen hier ook valkuilen op de loer. Er zijn nog altijd veel verschillen tussen diverse landen als het aankomt op zakendoen en contracteren. Namens Bierens Incasso Advocaten sprak cultureel antropoloog Jitske Kramer over de cultuurverschillen op het gebied van zakendoen en contracteren. Vanwege de internationale focus van ons kantoor is het mij bekend dat er veel verschillen bestaan tussen landen. Alleen al tussen Nederland en België zijn er grote verschillen qua handelstradities, betalingsgedrag en wetgeving, ondanks dat we dezelfde taal spreken. Maar hoe zit dat in de rest van de wereld?

Afspraken maken

Jitske Kramer stelde dat we allemaal een verschillende betekenis hebben gegeven aan het concept “afspraken maken”. In Nederland vinden we het heel normaal dat we afspraken juridisch goed vastleggen in een contract. In landen zoals Saoedi-Arabië en Jordanië is dat helemaal niet zo gebruikelijk. Men vertrouwt daar veel vaker op mondelinge afspraken. Het vastleggen van deze afspraken in een contract voelt voor een zakenman uit het Midden-Oosten bijna als een motie van wantrouwen. Waar wij een contract zien als een afspraak tussen twee bedrijven, zijn er ook landen waar vooral afspraken worden gemaakt tussen twee personen. Als degene die de contractsonderhandelingen heeft gevoerd vervolgens naar een ander bedrijf vertrekt, kan er zomaar een contractbreuk ontstaan. Een contract is niets meer waard als er niet langer wordt samengewerkt met de persoon waarmee afspraken zijn gemaakt. De afspraken tussen twee personen zijn immers leidend.

Wanneer is het zover?

Volgens Djimmy Zeijpveld, die de laatste sessie op het Credit Summer Event voor zijn rekening nam, doen in de toekomst alleen nog maar computers zaken met elkaar. Zonder tussenkomst van mensen. De vraag is natuurlijk hoe lang het nog zal duren voordat computers ons werk volledig overnemen. Robotisering van ons werk lijkt op dit moment misschien nog ver weg, maar de ontwikkelingen volgen zich op dit moment razendsnel op. Zoals Djimmy al aangaf tijdens zijn lezing: waar het vanaf 1878 nog 80 jaar duurde voordat 100 miljoen mensen een draaitelefoon in huis hadden, kostte het Whatsapp in 2009 nog maar 4 jaar om net zoveel gebruikers te realiseren. Een spel als Pokemon Go had 2 maanden na de lancering zelfs 500 miljoen gebruikers. De digitalisering gaat ontzettend hard. Het zal er ongetwijfeld voor zorgen dat onze werkzaamheden in de toekomst zullen veranderen. Zou het werk van een incasso advocaat bij de volgende editie van De Creditmanager nog wel bestaan?